Lambertuskerk Raamsdonk

De Lambertuskerk in Raamsdonk ligt buiten het dorp, verstopt achter geluidsschermen van de A59 en een grote schuur. De geschiedenis van de kerk gaat terug tot ongeveer het jaar 1150. Overblijfselen van het kerkgebouw uit de vroegere periode zijn tot nu toe niet teruggevonden, met uitzondering van de voet van een natuurstenen doopvont. 

 

ls je over de A59 vanuit Waalwijk richting Breda rijdt, zie je bij Raamsdonk aan de rechterkant een idyllische kerk in het landschap. Hij ligt helaas een beetje verscholen achter geluidsschermen en een grote schuur. En waarom ligt die kerk zo ver buiten het dorp? En dan blijkt maar weer eens dat, als je de grote weg verlaat, je de mooiste plekken ontdekt. Als je rondom de kerk over de klinkerpaden loopt, vergeet je de snelweg. De begraafplaats en de landerijen achter de Lambertuskerk liggen er vredig bij. De Lambertuskerk werd in de twaalfde eeuw ge- sticht vanuit het Bisdom Luik; de keuze van de patroonheilige wijst op de verbinding met Luik. Talloze rampen hebben deze kerk door de eeuwen heen getroffen, maar de bewoners van Raamsdonk hebben de kerk steeds weer gerestaureerd, voor het laatst in 2004. Al in 1150 zou er een kerk hebben gestaan. Het enige wat men daarvan heeft teruggevonden, is de voet van de natuurstenen doopvont.

Nadat de kerk en het dorp grotendeels werden verwoest tijdens de Sint-Elisabethsvloed van 1421, verplaatste men het dorp enkele honderden meters naar het zuiden. De toren bleef echter staan en de kerk werd later weer opgebouwd. Daarom ligt dit kerkje buiten het dorp.

 

Foto’s en tekst eerder gepubliceerd in het tijdschrift Brabeau.